Reeds vier maal ben ik aan dit artikel begonnen.  Steeds werd ik ingehaald door de feiten... Het was mijn bedoeling jullie op de hoogte te brengen van het gebeuren rond Klimmen Tegen MS vóór het event, maar de laatste voorbereidingen en de emoties noopten mij ertoe dit plan telkens bij te sturen.

De dag na het event wordt een slotbijeenkomst gehouden, om alle deelnemers, vrijwilligers en sympathisanten de mogelijkheid te geven bij te praten, emoties te delen en iedereen die zijn steentje heeft bijgedragen, te bedanken. Edwin Van Wijgaarden, één van de stichters van Klimmen Tegen MS, en tevens voorzitter van MoveS, verwoordt dan wat wij als organisatie voelen op die dag. Ik vind er dan ook niets beter op dan een aantal fragmenten uit zijn speech met jullie te delen. Niets - buiten een deelname aan Kimmen Tegen MS zelf, natuurlijk - kan immers beter het juiste gevoel naar voor brengen.

Edwin Van Wijngaarden:

“Niet zomaar een berg

De zevende editie alweer van Klimmen Tegen MS, en weer gewoon op tweede pinksterdag. Toen we op vrijdagochtend onderweg waren naar Entrechaux, voelde het aan alsof we nooit waren weggeweest. Een jaar voelde niet meer dan vier maanden. Een jaar kan snel gaan. De Kale Berg lag er onverstoord bij, soms in de wolken, soms omringd door dreigende bewolking. Het is maar een berg, een berg als zovele, een berg met historie, weliswaar.

In Entrechaux was er het weerzien met vrienden. Vrienden, die een gezamenlijk doel hebben; vrienden die begrijpen dat de Ventoux niet zomaar een berg is... Er is maar heel kort tijd om te genieten. Het draaiboek gaat in werking. Een draaiboek, dat in al die jaren zodanig verfijnd is, dat het bijna op een militaire operatie lijkt. Gelukkig zijn er dit jaar, in tegenstelling tot de vorige editie, weinig verrassingen. De vergunningen zijn binnen; in Nederland en België is al heel veel voorbereid, en ook in Frankrijk is alles goed geregeld. De grootste problemen bestaan erin, dat we maar één barbequestel hebben, en dat iemand van Veva haar knie blesseert. Als dat alles is… Zelfs het weer lijkt mee te werken. Waar vier dagen vóór Klimmen Tegen MS, het rapportcijfer voor de dag nog een schamele 1 is, worden de weersvooruitzichten met de dag beter.

We zijn er klaar voor, maar er moet nog veel werk worden verzet. Ik denk dat het voor een buitenstaander niet goed in te schatten valt, hoeveel werk er bij een dergelijk event komt kijken. Maar ga er maar voor staan : de marketing opzetten van het evenement, de inschrijvingen beheren, de vragen beantwoorden, de nieuwsbrieven uitschrijven, de informatiebijeenkomsten organiseren, de social media verzorgen, deelnemers ondersteunen, het aanvragen van vergunningen, de huur van accommodaties, de huur van materiaal, het huren van auto’s, de huur van lokalen in Entrechaux, fotografen vastleggen, vrijwilligers rekruteren, voeding, drank en medici voorzien, het regelen van alle logistiek en van het vervoer vanuit Nederland en België naar Frankrijk… En dan hebben we nog geen stap in Frankrijk gezet. Het is een ware monsteroperatie, waar meerdere mensen iedere dag van het jaar mee bezig zijn.

In Frankrijk komt alles samen, en dan moet het voorbereidende werk en het draaiboek ervoor zorgen dat op 5 juni alles in zijn plooi valt. Meer dan 600 deelnemers veilig en verzorgd de berg laten opgaan en afdalen, sommigen zelfs meerdere malen. Zo'n 70 kilometer openbare weg die wordt ingenomen. Feitelijk komt er het erop neer dat je een berg wil temmen, wat een onmogelijk opgave is, als de berg niet wil meewerken…

Maar het is gelukt; de Kale Berg heeft zich laten temmen. Klimmen Tegen MS 2017 is zonder noemenswaardige incidenten verlopen, en was net als alle voorgaande edities onvergetelijk. Maar hoe breng je dit over op mensen die er niet bij zijn geweest? Want dat is waar Klimmen Tegen MS om draait : om het echt te begrijpen, moet je er bij zijn geweest. Dan weet je dat de Ventoux niet zomaar een berg is. Voor ons is de Ventoux een bron van inspiratie. Een monster dat we willen temmen, misschien ook wel om het monster in onszelf te bewijzen dat wij nog steeds de baas zijn…

En dat is wat ik gisteren heb gezien. Deelnemers en supporters die 'het lot’ niet accepteren. Mensen die boven zichzelf uitstijgen en aan de buitenwereld, maar vooral ook aan zichzelf, laten zien wie ze zijn en wat ze kunnen. Niets kan de emoties op de top echt goed beschrijven. Wat voel je, wanneer je jezelf een doel hebt gesteld, daarvoor getraind hebt, alles hebt gegeven, zowel fysiek als mentaal? Wanneer er momenten zijn geweest dat je wilde opgeven, maar dat je koste wat kost de top zou bereiken? En dan is de finish daar. Bam: ik leef, ik besta… mijn overwinning. En dan maakt het niets uit of je voor de eerste, tweede, derde of vierde keer de top bereikt. Het gevoel is hetzelfde, en dat verbindt ons vandaag, en voor de rest van ons leven : dat gevoel.

Het is eigenlijk een onmogelijke opgave om een goede selectie van hoogtepunten te maken zonder anderen tekort te doen. De finish van Monique Slotboom en Sandy, twee powervrouwen voor wie 'opgeven' een woord is dat ze niet kennen. De finish van het team Vlinder, een estafetteteam van het Nationaal MS Fonds. Na een onderbreking van een jaar zijn ze terug van weggeweest. Met elkaar hebben ze in estafettevorm de berg vanuit Bédoin bedwongen. De finish van Thomas, op zijn inmiddels bekende handfiets, die deze keer wel heel bijzonder was. Want Thomas en ik hadden de eer om Arnold van Emmerik symbolisch boven te brengen. Arnold, deelnemer in 2016, is afgelopen september aan de gevolgen van MS overleden. Gisteren stond dan ook in het teken van de herdenking van Arnold. En zo zijn er gisteren een hoop meer mensen herdacht: moeders, vaders, broers, zussen, vrienden … En natuurlijk de finish van ons eigen estafetteteam, team 'Samen Sterker'.

Wat de Ventoux kan betekenen in iemands leven, werd ook bewezen door Anouk Wordes. Vorig jaar één van de teamleden van team Samen Sterker  die op een bepaald moment schreef : ‘Voor mij is er een leven voor en na Klimmen Tegen MS’. Gisteren stond zij trots met haar eigen team (Oldenzaal tegen MS) op de Ventoux.  

Gisteren keek ik ook in de ogen van Niels. Niels, die ochtend gestart in Sault, is een wielerfanaat, begreep ik van zijn vrouw die ik op verzorgingspost S2 zag. Door de MS was hij niet meer tot dezelfde prestaties als vroeger in staat, maar Sault was het doel. Op de top zag ik zijn vrouw weer. Niels kwam eraan. Daar was hij; volledig verkrampt stapte hij van zijn fiets, recht in de liefdevolle armen van zijn vrouw, dochter en zoon. Ik keek in de betraande ogen van een man die drie jaar jonger is dan ikzelf. Gevangen in zijn eigen lichaam. Niels belichaamde voor mij ‘wel willen maar niet altijd meer kunnen’. Het leven is niet eerlijk, MS is niet eerlijk. Wij moeten met elkaar door in onze strijd tegen MS, samen voor een MS-vrije wereld.

En daarom vraag ik jullie ook om, ondanks al jullie reeds geleverde inspanningen, mee te doen aan ArenA MoveS, om ambassadeurs te zijn van ArenA MoveS : het volgende evenement van MoveS in de Amsterdam ArenA op zondag 25 juni. Er zijn diverse activiteiten, waaronder traplopen, spinning, bootcamp en boksen. Maar iedereen kan, net als bij KlimmenTegen MS, kiezen voor haar of zijn eigen uitdaging. En dit alles onder de begeleidende beats van Top DJ’s en artiesten. We hebben veel tijd en geld geïnvesteerd in ArenA MoveS, en vorig jaar was alvast een waanzinnig succes. Maar we kunnen het niet zonder jullie hulp. Doe zelf mee, en inspireer je omgeving om ook deel te nemen. Deelname is gratis, als je iemand in je omgeving mee krijgt. Alleen door met elkaar in beweging te komen, kunnen we ons einddoel bereiken : een MS-vrije wereld.

De opbrengsten van Klimmen Tegen MS gaan dit jaar onder andere naar de voltooiing van het Expertisecentrum Cognitie. Daarnaast komt er voor het eerst een MoveS Out of the Box Grant.
De huidige tussenstand van alle donaties geeft al bedrag van ruim boven de 500.000 euro. En de teller loopt nog op.

We gaan afsluiten, en dat kan ik alleen maar doen door alle credits te geven aan iedereen die heeft meegewerkt aan het succes van Klimmen Tegen MS. We kunnen overigens nog steeds alle hulp gebruiken. Dus, als je een bijdrage wilt leveren aan MoveS, laat het ons weten : we kunnen alle hulp goed gebruiken.”

Ik hoop dat jullie door dit uittreksel uit de speech op de slotbijeenkomst een beetje een zicht hebben gekregen op wat ‘Klimmen tegen MS’ echt is. En ik hoop langs deze weg heel wat mensen warm te krijgen voor ArenA, en voor onze volgende editie. De juiste datum komt er binnenkort al aan, en zal je kunnen vinden op www.klimmentegenMS.nl . Om de start live te kunnen meemaken klikt u verder door naar myalbum.com/album/jAVkPjmi4aAy (1 x maal klikken op de video om een volledige weergave te verkrijgen).

Tot dan.